Hunkering

Hunkering

Al een paar dagen ren ik tegen de muren op van verlangen. Maar de opdracht was duidelijk dit meisje mocht niets. En dan ook echt niets. Het is nu zeker al een dag of 10 terug. Maar ondertussen stuurt Meneer me gewoon wel van die kleine berichtjes waardoor het koppie van dit meisje overuren maakt. Maar alles ligt achter slot en grendel. Mijn handen, mijn lichaam dat is de Zijne ook daarvoor heb ik geen toestemming. Dus de afgelopen dagen heb ik me vooral bezig gehouden met dingen waar ik rustig van bleef, dingen die me afleiding boden van het groeiende verlangen. En dat is me aardig gelukt. Tenminste tot nu.

Nog geen uurtje terug stuurde Meneer me een berichtje met het volgende bericht:

“Vanavond stap jij in de laatste trein richting Amsterdam. En onder geen beding stap jij uit. Jij stapt pas uit zodra ik je daar de opdracht toe geef”

Dit bericht houdt me al even bezig. Ik heb zelfs nog niet eens geantwoord. Totaal overrompeld was ik. Maar zoals altijd zal ik Zijn opdracht opvolgen. Zal zo dus maar even netjes zoals het hoort een antwoord geven.

“Goedemiddag Meneer, Sorry voor het late antwoorden. Ik was een beetje overrompeld. Ik zal netjes zoals U vraagt in de laatste trein stappen vanavond. Zijn er verder nog voorwaarden waaraan dit meisje moet voldoen?”

Ik zie dat Meneer het gelezen heeft maar het blijft stil. Op antwoord zal ik dus nog wel even moeten wachten. Maar de laatste trein vertrekt voorlopig nog niet dus ik heb de tijd. Ondertussen pak ik de ov-app erbij om te kijken hoe laat de laatste trein vandaag vertrekt. De laatste trein vertrekt vanavond laat tegen twaalven. Ik kan dus pas de volgende dag ook terug. Dus hoop dat Meneer een goed plan heeft. En anders een back-up zodat ik ook weer thuis kan komen.

In de komende uren zorg ik er voor dat ik netjes verzorgd ben zoals Meneer ook altijd van me verlangd. Kijk alvast in de kast wat ik aan zou kunnen trekken. En daarna wacht ik tijdens het kijken van een film netjes op antwoord van Meneer. Vlak voor de film af is komt er antwoord.

“Ik heb eventjes over je vraag nagedacht meisje. En ja ik heb wel een voorwaarde. Pak dat kleine handkoffertje en stop daar een sexy outfit in. Eentje waarmee je iedereen absoluut kan uitdagen maar toch ook nog netjes mee voor de dag kan komen. En verder vanavond alleen een paar mooie hoge hakken, een stel prachtige kousen en je lange jas. Je haar in een staart en rode lipstick. Ik wil dat je uitstraalt dat je geil bent”

Terwijl ik dat antwoord lees, gebeurt er van alles met me. De ene kant zegt: “Hell no, dat ik zo de trein instap” en de andere kant schreeuwt: “Ja eindelijk, het maakt niet uit wie, woon me uit”. En na even rustig adem te hebben gehaald, beantwoord ik Meneer zijn bericht.

“Ik zal aan Uw voorwaardes voldoen Meneer. Ik hoop dat ik U daar ook mag treffen”

In het koffertje gaat een rokje, een jasje, een bloesje, kousen, lingerie en stel mooie hakken. Iets waarmee ik bijvoorbeeld zo een zakelijke lunch in kan maar met een kleine extra touch de hele andere kant op kan gaan. En voor nu zoek ik een paar mooie glanzende kousen op en Meneer zijn favoriete hakken. Die trek ik vast aan. Mijn haar gaat in een lange staart en ook pak ik de meest felrode lipstick. Het is nog maar half 10 maar ik ben klaar. Ik loop zo door het huis en voel me steeds meer opgewonden worden. De tijd kruipt voorbij. Ik heb een taxi gebeld om me naar het station te brengen. Wanneer die aanbelt om kwart over elf, bonst mijn hart in mijn keel. Ik doe mijn lange jas aan, pak het koffertje en ga richting de taxi.

“Goedenavond Mevrouw, waar mag ik u heen brengen”

Al snel stopt de taxi voor het station, Ik betaal en stap uit. Kijk op welk perron ik moet zijn en loop die kant op. Op het perron staat een groepje jongens die mij ook zeker zien staan en langzaam aan steeds dichterbij komen. Ik zie ze fluisteren. En dan komt er eentje mijn richting op.

“Hey chickie, welke kant moet je op, je kunt wel met ons mee hoor als je wilt. Wij zorgen wel dat je thuiskomt”

“Ah, dat gaat niet lukken jongens. Ik heb een afspraak en moet deze laatste trein echt halen”

Gelukkig rijd de trein het station binnen en kan ik al snel instappen. Alleen dat groepje jongens stapt dus ook in. Iets opgelaten zoek ik een rustig plekje en hoop dat ze me met rust laten. Maar helaas, ze komen me vergezellen in dezelfde coupe. Dat maakt dat ik iets onrustig ben. Alhoewel die aandacht ook wel meer dan fijn is. Dit hongerige meisje schreeuwt heel hard van binnen. Maar ze heeft geen toestemming dus moet zich beheersen.

En dat is moeilijk met al die priemende ogen op me gericht. In mijn koppie verschijnen de meest bizarre en geile gedachten. En die maken het op geen enkele manier beter. In de verte zie ik de conducteur aankomen dus pak alvast mijn kaartje tevoorschijn.

“Goedenavond Mevrouw, graag wil ik uw toegangsbewijs zien”

Goedkeurend kijkt hij naar mijn kaartje. Kijkt mij nog eens aan. En dan nog eens naar mijn ov kaart.

“Mevrouw, u mag even met mij mee lopen. Ik denk dat er een probleempje is”

De jongens schieten me nog te hulp. Maar dat helpt niet. Dus ik pak mijn koffertje en loop mee met de conducteur. Hij loopt richting de eerste klas waar ik mag gaan zitten en moet wachten tot hij terug komt.

Even dacht ik nog uit te stappen bij het eerstvolgende station waar we bijna waren. Maar ik herinner me de woorden van Meneer. Onder geen beding mocht ik uitstappen, dat mocht pas zodra ik die opdracht kreeg van Meneer. Dus daar zit ik dan nu mooi met een probleem. En zal dus maar luisteren naar beide mannen. Zodra we weer verder rijden komt de conducteur terug met de spoorwegpolitie. Dat geile gevoel wat er was slaat nu langzaam over tot een klein stukje paniek.

“Mevrouw graag willen we uw koffer in zien”

Netjes geef ik mijn koffertje af. Maar daar vinden ze uiteraard niets. Ik heb ook niets misdaan. Het koffertje gaat ook al snel weer dicht. Eén van de mannen kijkt me aan.

“Mevrouw wilt u even uw jas uit doen. Ook die willen we even nakijken”

Nu krijg ik het toch wel erg warm. Onder die jas heb ik nauwelijks iets aan. Met het schaamrood op mijn kaken maak ik heel rustig mijn jas los en doe hem uit. En geef mijn jas aan hem.

“Ah, kijk daar is het probleem al. Het is nu heel goed zichtbaar. Zien jullie het ook mannen? Het is overduidelijk”

Hij pakt zijn boeien en zet me aan 1 pols vast aan het bagagerek. Die andere doet hetzelfde. Ze trekken aan mijn tepels en eentje geeft een tik op mijn kont.

“Ik zal de baas even optrommelen. We hebben nu echt wel een lekker wijf gescoord”

In mijn tas hoor ik mijn telefoon gaan maar opnemen kan ik niet. Wat als het Meneer nu is. Ik kan er zo nooit uit. De trein is ook al aangekomen op de eindbestemming en rijd door naar het rangeerterrein. Ik wordt onrustig. probeer los te komen. Maar met geen enkele mogelijkheid kom ik uit die boeien. Een vage angst bekruipt me. Wat als Meneer me niet meer kan terugvinden?  Het licht in de trein dooft. Ik heb het ijskoud. In de verte hoor ik mensen praten. Ik roep om hulp. Maar de stemmen gaan steeds verder weg. En dan is het geheel stil.

Ik heb ook geen enkel benul van de tijd meer. Voor mijn gevoel sta ik hier al uren wanneer ik toch weer wat hoor. In de verte hoor ik voetstappen die steeds dichterbij komen. Als ze heel vlakbij zijn, schreeuw ik het uit. In de hoop dat er hulp komt. En dan voel ik dat er iemand heel dichtbij is. Ik zie alleen niets doordat het pikdonker is. Mijn hart bonst in mijn keel. Er wordt een arm om me heen geslagen, vingers gaan tussen mijn schaamlippen. En dan hoor ik iemand goedkeurend brommen. Ik hoor wat rammelen en dan klik. Een ketting zit aan mijn collar. Mijn armen worden losgemaakt. Ik krijg een fikse tik tegen mijn kont.

“Lopen slet, die trein uit”

Wanneer ik die stem hoor maakt de angst weer plaats voor pure geilheid.

“Ja Meneer”

Ik loop op mijn hakken tussen de treinen door. Totdat Meneer me beveelt te stoppen.

“Handen boven je hoofd tegen de trein, Benen wijd en blijf staan”

Ik voel de wind langs mijn huid gaan. Ik heb het koud. Maar zal blijven staan zoals Meneer me gevraagd heeft. En dan wanneer ik het niet verwacht voel ik de zweep op mijn huid landen. Uit schrik roep ik heel hard, auw. Terwijl diezelfde pijn me ook heel andere gevoelens geeft. Vele keren land de zweep op mijn huid. Het lijkt wel of Meneer er geen genoeg van kan krijgen. Mijn huid voelt rauw en doet zeer wanneer zijn hand er overheen gaat. Maar daardoor hunker ik nog meer. Ik wil Hem voelen, ik wil Hem proeven. Mijn lichaam hunkert naar Hem.

“Hup, en weer lopen slet”

Rustig loop ik weer verder. Verderop hoor ik mensen praten. Geen idee of er iemand is die ons kan zien. Wanneer we aan het einde van het rangeerterrein komen, zie ik het perron al weer. Daar staan een grote kist denk ik aan het zien. Wanneer we daar zijn beveelt Meneer me om daarover heen te gaan hangen. Hij zet mijn voeten en handen vast en ik kan geen kant meer op. Zijn handen gaan over mijn billen, tussen mijn schaamlippen en dan zonder enkele terughoudendheid schuift Zijn hand met kracht zo bij me naar binnen. Ik kreun heel hard, slaak zelfs een gilletje. Maar het maakt me nog geiler. Meneer beweegt Zijn hand met een regelmaat die ik niet kan onderdrukken. Ik ruk aan de boeien, mijn borsten bungelen heen en weer, maar er is geen ontkomen aan. Binnen no time kom ik gillend klaar. Mijn stem echoot door het station. En dan laat Meneer los.

“Zo weet mijn sletje haar plaats weer? Heeft ze genoten?”

Ik haal even diep adem. En kijk Meneer aan.

“Ja Meneer, ze weet haar plaats, dank U Meneer. Uw sletje heeft genoten”

Hij maakt me weer los van de boeien. Buiten begint het alweer licht te worden dus voor we het weten rijden de eerste treinen alweer het station in. Snel trek ik mijn kleren aan alsof er hier vannacht niets gebeurd is. En dan is daar alweer de eerste trein.

Samen stappen we in op weg naar…

 

©2019 By kleintje

Pagina delen:

Een reactie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Terug naar boven