Rust

Loslaten en afscheid nemen <– Naar deel 6 van het Spiegel verhaal

Rust

Al een uurtje ben ik wakker. Een klein beetje onrustig. Maar niet omdat ik me niet fijn voel. Meer omdat ik even niet weet waar ik met mijn geluk heen moet, Het is lang terug dat ik zo wakker werd. En als ik dan naar Meneer kijk die nog rustig ligt te slapen, dan maakt mijn hart helemaal een sprongetje. Wat heeft hij toch veel geduld met me, wat ben ik hem toch dankbaar. Want ik was toch echt niet altijd zo lief tegen hem de laatste tijd. Daar moet ik echt wat aan doen. Want als ik iets zeker weet is het dat ik hier heel graag wil blijven, als Meneer dat tenminste ook wil.

Snel trek ik zijn overhemd aan en op mijn blote voeten loop ik heel zachtjes de kamer uit. Even gluur ik in de spiegel in de andere kamer en zie dat ik, dit blije meisje, er nog steeds ben. Ik raak even de spiegel aan en raak iets overmand door emoties maar moet snel door, Ik wil namelijk graag iets voor Meneer doen. Broodjes in de oven, verse jus d’orange, de koffie staat klaar om gezet te worden. Snel de tuindeuren open en de tafel dekken in de tuin. Zodat ik straks wanneer Meneer er klaar voor is alles zo kan opdienen.

De zon schijnt heerlijk, de vogeltjes fluiten en die geur van de zomer maakt me zo gelukkig. In mijn eentje maak ik een dansje in de tuin.. Het overhemd heb ik nog niet dichtgeknoopt dus dat fladdert rustig om mijn naakte lichaam heen. Heerlijk met mijn blote voeten in het gras. Ik voel me zo gelukkig. Terwijl ik opga in het dansje voel ik daar ineens de armen van Meneer. Hij pakt me vast, en als ik in zijn ogen kijk, ze stralen. Zijn handen gaan over mijn lichaam, langs mijn tepels, langs mijn schaamlippen. Mijn lichaam reageert onmiddellijk. En wanneer ik wat wil zeggen, ;legt hij zijn vinger op mijn lippen. “Sst meisje, geniet van het moment” En dat doe ik. Maar wanneer Meneer merk dat ik heel opgewonden en geil bent stopt hij. “Ik wil dat je naar me hunkert vandaag, ik zal je de hele dag steeds naar deze grens toebrengen en ik wil dat je die grens niet overgaat. Later vandaag mag je exploderen maar voor nu wil ik dat je op scherp staat. Het staat je zo mooi”.

Hij neemt me het overhemd af. En daar sta ik dan, naakt en overduidelijk geil, midden in de tuin. Het voelt iets ongemakkelijk. Maar Meneer laat duidelijk merken dat hij daar niet mee akkoord gaat. “Hup, aan het werk, dat ontbijt komt niet vanzelf op tafel”. Vlug loop ik naar de keuken en zorg dat alles heel snel op tafel staat. “Alstublieft Meneer, verder nog iets naar uw wens?”. Hij kijkt me aan, zijn ogen lopen over mijn lichaam, ik voel ze gewoon. “Ja, ik wil dat je hier naast me komt zitten op je knieën op de grond. Ik zal voor je zorgen” Niet wetende wat hij precies van me verwacht kniel ik naast zijn stoel neer, leg mijn handen rustig op mijn knieën, sla mijn ogen neer en wacht rustig af. Meneer eet rustig zijn ontbijt en af en toe krijg ik ook een stukje te eten en te drinken. Maar op dat moment geknield op de grond naast Meneer gebeurd er zoveel met mij. Een heel vredige rust daalt op me neer, de gedachtestroom in mijn hoofd staat bijna geheel stil, ik voel een intense rust, maar toch ook een verlangen, een gevoel van kippenvel gaat over mijn rug, een traan ontsnapt.

Die traan die vangt Meneer. Met zijn vingers pakt hij mijn kin, “Gaat het goed meisje? Waarom die traan?” En wanneer ik hem zo mag aankijken wordt dat gevoel nog sterker. “Meneer ik voel me meer dan goed. Die traan dat is er eentje van geluk, met die traan wil ik de wereld bezaaien. U maakt me zo gelukkig, En op dit moment dat ik voor u neer mocht knielen werd dat gevoel alleen maar nog sterker. Vandaar dat er een traan uit mijn oog ontsnapte. Maar dit is er eentje waar een prachtige bloem met de mooiste kleuren uit mag groeien. Bloemen waarmee ik de wereld wil gaan kleuren. Ik ben u zo dankbaar. U heeft mij mijn rust terug laten vinden.” En dan zie ik de emotie in Meneer omhoog komen, Met beide handen pakt hij mijn gezicht vast, gaat door zijn knieën en geeft me een kus op mijn voorhoofd. “Dank je wel meisje, jij doet hetzelfde met mij.”

Die ochtend blijven we thuis. We praten veel over gevoelens die nu ruimte hebben gekregen om te kunnen gaan groeien. Over de mijne, maar ook over die van Meneer. En dat is fijn. Want deze dagen zijn een reis van emoties voor mij maar ook voor hem. Door de achtbaan waar ik zelf in zat zou ik dat haast vergeten. Dus dit moment samen is me erg waardevol. Zo gelukkig als hij mij maakt deze dagen op zijn minst zo gelukkig wil ik hem ook maken, Mijn geluk wil ik absoluut met hem delen.

Tegen de middag besluiten we wat te gaan eten in een kleine lunchroom vlakbij het bos. Het is er altijd heel intiem en ze hebben er heerlijk eten. Als we daar zitten kijk verschijnt er een klein ondeugend lachje op Meneer zijn gezicht. “Ja, geef maar, doe maar uit, ik wil het nu hebben, gewoon hier” Vragend kijk ik hem aan. Niet wetende wat hij ermee bedoelt. “Je weet wel wat ik bedoel. Doe het maar uit. En dan begint me wat te dagen. “Mijn string bedoelt u? “ Hij knikt. Om me heen kijkend of niemand het ziet, een beetje wiebelend op mijn stoel doe ik hem uit en overhandig hem aan meneer. “Alstublieft meneer”. En alsof het de gewoonste zaak van de wereld is om dat tijdens de lunch te doen ruikt hij even. “Mmm nog steeds heerlijk in de stemming waarin ik je wil hebben vandaag” En stopt daarna mijn string weg in zijn broekzak. “Gebruik je vingers eens daar, gewoon hier tegenover me, ik wil even van je genieten.” Totaal opgelaten, maar ook vreselijk opgewonden doe ik eigenlijk gelijk wat hij van me vraagt daar in de lunchroom. Een lunchroom die gewoon helemaal vol zit. Gelukkig zitten wij achter in het hoekje. Heel zachtjes vinger ik mezelf, maar blijf Meneer aankijken. En die, die geniet van het feit dat ik daar zo zit. Langzaamaan begin ik zwaarder te ademen. “Nog heel eventjes meisje hou vol, bewaak je grens” En na een minuut of 5 mag ik stoppen.  “Geef je hand eens” Vinger voor vinger stop hij in zijn mond “Mmm je smaakt ook heerlijk en het is ook duidelijk te zien hoe jij je voelt.” Mijn tepels steken bijna dwars door het jurkje heen. Ik zal je zo helpen meisje” knipoogt Meneer. Na de lunch lopen we terug naar de auto. En daar bij die auto pint hij me vast. Zijn hand gaat onder mijn jurkje, zijn vinger gaat naar binnen en hij vingert me. “Kom maar meisje, laat je maar gaan, je hebt het verdient.” Maar in plaats dat ik mezelf over die grens laat gaan, bewaak ik mijn grens “Oeh jij vecht meisje, weet dat ik zal winnen, je komt hier niet weg zonder mij dat orgasme te geven.” Maar ik blijf vechten, ik moest mijn grens toch bewaken. Maar dan houd ik het echt niet meer. En kom ik heel heftig klaar. Ik sta te trillen op mijn benen, maar Meneer houd me goed vast. “Goed zo meisje, prachtig om te zien hoe jij vocht, maar ik heb gewonnen en mijn orgasme gekregen” en ik krijg een kus. Plagerig krijg ik nog een tik op mijn kont en dan mag ik in de auto stappen. En dan rijden we weer naar huis. In de auto plaagt hij me nog even door met zijn winst.

Wanneer we thuis zijn pakt Meneer een fles wijn, twee glazen en een touw. En loopt naar achter in de tuin. Daar is een klein terras wat nog heerlijk in de zon ligt. Na een minuutje of 5 komt hij me ophalen. “Meisje zou jij de rust van vanmorgen nog eens willen ervaren? Heb je wel verdiend na mijn plagerij vanmiddag” En in alle stilte knikt ik ja doe mijn hoofd omlaag en sla mijn ogen naar beneden. “Kleed je maar uit dan” Heel langzaam trek ik mijn jurkje uit. Meneer pakt mijn armen en bind deze samen op mijn rug. En dan daarachter in de tuin mag ik geknield plaats nemen op een boomstronk. Met mijn hoofd omlaag komt de rust weer binnen glijden. De wereld om me vervaagd. alles wat ik hoor is het zachte windje, wat krekels en de stem van Meneer, zijn stem, mijn anker.

Dit is de wereld waar ik in wil leven. het is hier zo prachtig, Het is de wereld van Meneer en mij… hopelijk mag ik vanaf morgen aan het einde van onze reis mezelf echt zijn meisje noemen.

©2018 By kleintje

Naar deel 8 van het Spiegel verhaal –> Trots

Pagina delen:

2 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Terug naar boven