Het doosje van het afgelopen jaar

Dit verhaal is het eerste deel uit de serie Oud&Nieuw

Het doosje van het afgelopen jaar

 Daar lig ik dan in stilte, verlangend en al vooruitlopend op wat komen gaat….luisterend naar Uw langzame zelfverzekerde voetstappen die verdwijnen. En terwijl ik wacht herinner ik me de laatste keer, was het een uur geleden? Of misschien al twee?. Ik voel de droogte in mijn mond. Maar hoe droog is droog. En hoe lang duurde het om te drogen sinds de laatste keer dat U het bevochtigde?

U bevochtigde mijn mond en ik spuugde, ik spuwde Uw sperma met trotse onbeschaamdheid uit mijn mond. Ik wilde dat U wist dat ik Uw hulp niet nodig had….Uw goedkeuring…Uw gunsten. Ik zag de donkere wolk boven Uw hoofd. Uw ogen nog steeds helder en gevuld met verlangen maar ook koud uit woede. Uw donkere ogen priemden door mijn ziel en toen kwam daar die zelf vervulde lach en U verplaatste zich naar het voeteneind van het bed.

Mijn gevoel zei dat u de zweep zou pakken en mijn hunkerende kutje zou slaan. Ik dacht dat U me voor iedere slag die kwam zou laten bedanken zoals U wel eerder had gedaan. In herinnering hoor ik mezelf schreeuwen bij iedere nieuwe slag die de zweep me gaf: “Dank U Meester! AlstUblieft Meester, nog een keer” Bij de tweede slag hetzelfde: “Dank U Meester! AlstUblieft Meester, nog een keer” Maar U pakte de zweep niet.

In plaats daarvan vingerde U me heel langzaam, plantte er een zaadje van vuur. U raakte me aan als een zacht windje dat het vuur op stookte, heter en heter. Een orgasme werd opgebouwd, bijna bij dat randje en toen…

Rillingen door mijn lichaam, dat orgasme is bijna daar. Daar waar U het zo voorzichtig plantte en verzorgde. Die put van verlangen… en toen met die zelfde lach draaide U zich om en liep de deur uit. En zoals U wel weet blijft het niet stil in mijn koppie dat verlangen naar verlossing, verlossing van dat hevige vuur dat brandt. Mijn koppie blijft doorrazen weer kom ik op die rand wil dat randje over maar het lukt niet. Ik hunker naar dat orgasme, de daaropvolgende rust in mijn hoofd…dat vredige kalme gevoel.

De knoop die U in mijn gedachten heeft gegooid verankerd zich, ik zucht van pijn. Ik weet wat er komen gaat. Die pijn gaat als een sneltrein door mijn lichaam. U wist dat dat zou gaan gebeuren. Ik ben koud, voel me alleen en het spijt me zo erg dat ik U heb beledigt. Zoals U wel wist dat dat zou gaan gebeuren.

En ik weet dat U heel rustig in Uw favoriete  grote leren stoel zit, met een glas drinken en een spinnende kat op schoot.

Terwijl ik hier lig, in stilte, wachtende op wat komen gaat. Hoe lang zou het nog duren voor ik het vertrouwde geluid van mijn Meesters voetstappen weer hoor.

………

Na zeker meer dan een uur hoor ik weer wat geluid in huis. Uw voetstappen komen weer dichterbij. Mijn hart bonkt. Want wat zal er nu gaan gebeuren. De deur gaat open en ik zie U in de deuropening staan met een doosje. Een doosje wat ik op de eerste dag van het jaar samen met U gevuld heb. Een doosje met verlangens, grenzen waar ik aan wilde werken. Maar ook de doelen die ik wilde bereiken.

Vandaag is het oudejaarsdag, de dag dat we het weer zouden openen om te kijken wat we samen bereikt hadden. Maar ook de dag dat ik dus zo brutaal tegen mijn Meester ben geweest. ik raak een beetje in paniek. Maar U komt naast me zitten en stelt me al gerust. “Meisje je hebt je straf al gehad. Het is klaar. Geen paniek om dit doosje nu”. Hij trok me bij zich en sloeg een arm om me heen. Haalde zijn handen door mijn haar en ga me een kus. “Ga je maar even lekker warm douchen dan maak ik het hier weer gezellig”

Terwijl ik onder de warme douche stond kwam de rust weer terug in mijn lichaam. Ik heb me snel afgedroogd en een groot T-shirt van mijn Meester uit de kast getrokken om aan te doen. Dat ik de kamer weer in kwam moest Hij al lachen. “Je voelt je weer een stuk fijner zie ik al”. Ik knikte en kroop weer terug in het holletje van zijn arm.

Het doosje stond op Zijn schoot en ik mocht het touwtje wat er omheen zat losmaken. Ik haalde de deksel er af, en zag al de briefjes weer die we samen gemaakt hadden. Stuk voor stuk bekeken we ze. Aan veel doelen en grenzen hadden we goed gewerkt. En verlangens waren er ook zeker een groot deel van vervuld. Maar die ene die U nu in Uw hand had liggen die nog niet. Dat was een verlangen wat ik graag vervuld had zien worden. Maar dat is dit jaar toch niet gelukt.

U kijkt me aan, “Meisje, ik ben zo trots op jou. Kijk wat we samen bereikt hebben dit jaar. Hoe goed je aan je doelen hebt gewerkt en welke grenzen er zijn verlegd,. Dit verlangen wat jij hebt, dit verlangen wordt jouw beloning voor een jaar hard werken en nog wel vandaag” Ik kijk mijn Meester aan, wetende dat voor mijn gevoel dat echt niet haalbaar is. Maar mijn Meester vervolgd gelijk zijn woorden. “Hup, hup meisje. Je gaat je klaarmaken want we moeten zo vertrekken. Tenminste als jij dat verlangen nog graag wilt vervullen vandaag. Ik heb alles al geregeld”

Ik spring snel op en ga me aankleden. Zoek wat spulletjes bij elkaar die mee in de tas gaan. En binnen een uurtje rijden we al weg. Iets gespannen zit ik in de auto. Dat verlangen, dat briefje, vorig jaar schreef ik het op, weet ook zeker dat het iets is wat ik wil ervaren, maar toch de zenuwen gieren in mijn keel. Mijn Meester zit heel rustig en kalm achter het stuur, zoals altijd. De muziek om me iets rustiger te maken heeft Hij al aangezet. “Meisje probeer rustig te blijven, dat kan jij” Zijn stem klinkt al net zo rustig.

We rijden richting het bos, daar waar het kleine huisje staat wat we wel vaker gebruiken. We zijn er bijna. Nog een klein stukje. De auto wordt geparkeerd en ik mag uitstappen. We gaan het huisje binnen en ik mag richting de slaapkamer om me klaar te maken. Op dat bed ligt alles al klaar. Ik kleed me uit. Borstel mijn haar nog even, en maak een staart. Ik heb de deurklink in mijn handen. Kijk nog even om me heen om te kijken of ik niets vergeten ben. En loop terug naar mijn Meester.

Hij staat in de kamer en kijkt uit het raam. Dat gevoel wat ik krijg als ik Hem zie is onbeschrijfelijk. Ik kniel neer, hoofd naar beneden. En ik wacht, wacht opdat mijn Meester tijd voor mij heeft. Rust komt over me heen terwijl ik daar zit. Ik focus me op wat komen gaat. En dan hoor ik die zo vertrouwde langzame zelfverzekerde voetstappen weer. De voetstappen van mijn Meester. Hij gaat door zijn knieën en haalt mijn hoofd terug omhoog. Ik kijk in zijn ogen en zie zijn heldere ogen vol trots en liefde. “Sta maar op meisje, loop maar met me mee” De deur gaat open en we stappen naar buiten.

Het is al donker. Ik zie de eerste sterren al aan de hemel. Met mijn blote voeten stap ik in het gras. En daar in het gras zie ik dat mijn Meester inderdaad alles al klaar heeft gemaakt. “Ga maar liggen meisje” En ik stap op de plek waar we moeten zijn en ga liggen.  Een mooie open plek waar we precies de sterren goed aan de hemel kunnen zien. Mijn Meester ketent mijn voeten vast, en ook mijn armen. Ik lig nu met mijn armen en benen wijd in het gras en vast. Heel even ontneemt de spanning mijn adem. Maar vervolgens als ik naar de sterren kijk volgt de rust. De emmer staat naast me. In die emmer zit wat ik graag wil ervaren, een doek en water. Mijn Meester gaat op zijn knieën naast me zitten. zijn handen gaan over mijn lichaam, langs mijn borsten en tepels. “Ben je er klaar voor meisje?” En ik knik, “Ja Meester meer dan ooit”. “Meisje ik wil dat wanneer je het gevoel krijgt dat je het niet meer red, in paniek raakt of wat dan ook dat je het me laat weten, dan rinkel je dat belletje wat ik je nu in je hand geef” en ik beloof mijn Meester dat ik dat zal doen.

En dan wordt het donker voor mijn ogen. Een dikke zware natte doek gaat over mijn gezicht. Mijn zicht raakt weg maar ook de mogelijkheid om te adem te halen. Vervolgens voel ik dat mijn Meester mijn clit aanraakt en me begint te vingeren. Dat fijne eerste gevoel van vanmorgen komt weer in al weer snel terug. En ik mijn hoofd wordt het langzaam licht, ik duizel en voor ik het weet zweef ik. Mijn lichaam raakt in extase. En ik, ik raak steeds dieper in een trance. Dat vuurtje wat vanmorgen opgestookt, dat zaadje wat zorgvuldig gezaaid was, is er ook weer in alle hevigheid. Dat vuur wordt steeds heter en heter. En het moment dat ik denk ik red het niet meer vlieg ik over de rand. Hoor ik het vuurwerk knallen, vliegt mijn orgasme uit zijn voegen, mijn lichaam schudt aan alle kanten en ik zweef weg op een prachtige wolk.

Op dat moment haalt mijn Meester de doek weer weg en haal ik heel diep adem. En met die ademhaling laten we samen het oude jaar achter ons.

.Vervolg op dit verhaal: Een mooie start van het nieuwe jaar

LET OP!: Waterboarding  is niet iets wat je zomaar kunt gaan doen. Hier zitten levensgevaarlijke risico’s aan vast! Meer info over BDSM kan je vinden op mijn andere website bdsmenkink.nl

© 2017 By kleintje

Pagina delen:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Terug naar boven