De sneeuwwandeling

De sneeuwwandeling

Het is al laat. Als ik naar buiten kijk is alles wit. Vanmorgen begon het te sneeuwen en dat doet het nog steeds. Prachtige dikke vlokken. Ik kan daar altijd zo van genieten, Morgenochtend vroeg ga ik samen met mijn Meester een wandeling maken heeft Hij beloofd. In gedachten hoor ik de sneeuw al krakend onder mijn schoenen. Zie ik de sneeuw op de takken. En het spoor wat we samen achter laten in de sneeuw.

Zittend bij het vuur, genietend van een wijntje droom ik al weg bij de wandeling van morgen. Dat sneeuwlandschap ik vind dat zo mooi. De kerstdagen zijn ook in aantocht dus overal zijn ook lichtjes buiten. Dat maakt het beeld nog mooier. Misschien romantiseer ik het nu een beetje maar het is wel het gevoel wat sneeuw en al die lichtjes bij mij losmaakt.

Het is 11 uur, mijn telefoon gaat. Zoals altijd nog even contact met mijn Meester alvorens ik ga slapen. Gewoon om te vragen of alles goed gaat en elkaar een fijne nachtrust wensen. Alleen vandaag komt er nog wat meer bij. Ik krijg wat richtlijnen voor morgenochtend waar ik geheel niets van begrijp. Ik moet een koffertje klaar maken met wat warme kleding maar morgenochtend hoef ik niet warm aangekleed te zijn. Ik snap er niets van. Maar zoals gewoonlijk doe ik altijd wat er van mij gevraagd wordt door mijn Meester. Hij weet wat goed voor me is. Dus daar vertrouw ik op.

Om 7 uur gaat mijn wekker. Ik ga gelijk douchen, kruip daarna in een dikke badjas en loop naar beneden voor een ontbijt. De deurbel gaat op dat moment ook al. Het is mijn Meester. Ik laat Hem binnen. Ik zet koffie. Om daarna samen te kunnen gaan ontbijten. Tijdens het ontbijt praten we nog even. Voordat ik me ga aankleden voor de dag. Maar dat moment dat ik me wil gaan aankleden houdt mijn Meester me tegen. “Doe die badjas eens uit meisje”. Ik kijk Hem verwonderd aan maar laat ondertussen de badjas al afglijden. Ik had nog niets aangetrokken. “Je bent prima gekleed zo, niets meer aan doen.”  De vraagtekens zweven door mijn hoofd. Maar tegenspreken zal ik niet. “Waar staat je koffertje? Boven?” vervolgt mijn Meester. “Ja Meester, dat staat nog boven”. Hij loopt de trap op en haalt het koffertje op. Ik hoor Hem de deur opendoen en tegen iemand praten. Er rijdt een auto weg. De vraagtekens in mijn hoofd worden steeds groter. Maar dan komt mijn Meester terug met in zijn hand een aanlijnriem.

“Knielen Meisje”. En al snel zit ik op mijn knieën, hoofd naar beneden, zodat Hij goed bij mijn collar kan. En bevestigd de riem aan mijn collar.“Keurig meisje” klinkt Zijn stem. Hij neemt nog een koffie en ik blijf rustig afwachten. Na een minuutje of 10 staat Hij op en neemt me mee. Ik mag op handen en knieën mee kruipen. De buitendeur gaat open en Hij begeleid me naar buiten.

Die eerste aanraking met de sneeuw. Het is koud, ijskoud maar ik hoor het kraken die verse sneeuw onder mijn benen. Ik voel de sneeuw in mijn handen. Mijn tepels worden door de kou ook gelijk keihard. Kippenvel rent over mijn huid. Maar ik kruip rustig mee. We gaan langs het water in het park, de brug over. Het is prachtig buiten. Ik geniet van het uitzicht. Maar ben me ook bewust dat ik door die sneeuw heen kruip, geheel naakt. Langzaamaan voel ik mezelf koud worden maar ik klaag niet. Ik kruip mee met mijn Meester. Hij zal me vast ergens heenbrengen waar ik weer fijn warm mag worden straks. Tenminste dat hoop ik.

Na een kilometertje of twee in de sneeuw komen we aan bij een grote houten schuur. Mijn Meester opent de deur en we gaan er naar binnen. Het moment dat we binnen komen voel ik de warmte van de schuur. Mijn handen tintelen en kloppen. Maar opstaan, mag ik nog niet. Ik moet mijn Meester volgen naar de hoek in de schuur. Daar in het hoekje ligt een berg hooi met een deken. Mijn riem maakt hij vast aan de haak in de muur. Daar mag ik even gaan liggen totdat mijn Meester me weer op komt halen.

Ik hoor allerlei geluiden in de schuur. Het rammelen van de kettingen. Er wordt wat verschoven. Een stroom water. En met dat ik al die geluiden hoor gebeurd er ook van alles in mijn hoofd. Want wat zou er allemaal gaan gebeuren vandaag. Wat is mijn Meester allemaal aan het doen. En ik heb het koud. Zo koud. Kruip daarom nog even onder dat dekentje om te proberen weer wat warm te worden. Maar die kans krijg ik niet zo lang. Meester maakt mijn riem los en ik mag weer mee kruipen.

Rustig kruip ik weer mee over de oude klinkers die in de schuur liggen. Ieder steentje voel ik in mijn knieën drukken. Iedere stap die ik mag zetten. Maar we hoeven niet al te ver. “Sta op teef” klinkt de stem van mijn Meester heel streng. Dus doe heel snel wat er van me verwacht wordt. Ik mag plaats nemen tegen het andreas kruis. Mijn handen en voeten worden vastgeketend. En het moment dat ik vast sta kantelt het andreas kruis en draai het even in het rond. In mijn ooghoek zie ik mijn Meester met een stralende lach op Zijn gezicht. Die lach die ik daar zie, die twinkeling in Zijn ogen dat is waarom ik hier ben, waarom ik de trots de Zijne ben. Puur omdat ik weet dat Hij trots op mij is, Zijn teef, Zijn slet, Zijn meisje.

Het draaien stopt en het kruis wordt vastgezet. Hij komt bij mij staan en vraagt nog even of alles goed is. “Ja Meester, alles is goed, ik ben de Uwe” antwoord ik al snel. En op dat moment volgt een blinddoek over mijn ogen. “Vandaag gaat om voelen en luisteren Meisje, ik wil dat je je daar op focust. Alle het andere kan even gestolen worden, richt je volledig op mij”. Wanneer ik die woorden hoor giert de spanning door mijn lichaam, fijne spanning. Al mijn zintuigen gaan op scherp. Niet wetende wat komen gaat. Ik hoor wat schuiven in de schuur. Ik ruik het branden van een vuur. Voel warmte om me heen. En dan plots een snerpend geluid door de lucht en “auw” daar land een zweep op mijn huid. Al snel volgen er nog een aantal slagen. Mijn huid klopt maar wordt door de slagen ook warm. En ik, ik word van die pijn helemaal gek, gek van opgewondenheid. Ik wil meer, Smekend vraag ik ook om meer. Tranen voel ik prikken maar die pijn die vind ik zo fijn. Pijn die me brengt waar ik graag wil zijn. Pijn wat me even de stress van het dagelijkse leven laat vergeten. En die pijn krijg ik. Langzaam laat mijn Meester me zweven op een fijne wolk van rust. De striemen op mijn huid gloeien.

Even laat Hij me in deze staat maar brengt me dan ook weer rustig terug om verder te gaan. Ik hoor weer die kraan, dat water. Ik focus me op dat geluid en dan volgt er een hele golf over me heen, een golf van puur ijskoud water. Ik ril van de kou, kippenvel komt terug, mijn tepels nog harder dan ze al waren, maar ook zo geil. Mijn Meester laat me steeds meer verlangen, Hij wakkert mijn honger aan. Die honger om steeds meer de Zijne te mogen zijn. Hem te mogen dienen in wat Hij ook maar van me wil.

Ik voel het kruis langzaam nog verder kantelen totdat ik horizontaal lig. Ik hoor Hem om me heen lopen. Zijn adem voel ik langs mijn gezicht gaan. Zijn hand gaat even langs mijn wang en dan pats daar is die zweep weer. Zijn hand vervolgd zijn weg langs mijn lichaam. Mijn tepels daar trekt Hij heel hard aan en pats daar is ook die zweep. Die landt hard op mijn borsten. Bij iedere aanraking van die zweep wordt ik geiler. Mijn tepels doen zeer bij iedere aanraking met de zweep maar in mijn lichaam brengt dat van alles te weeg. Het bloed gaat steeds sneller lopen. Ik wordt warm, heel warm, zeg gerust maar heet van verlangen, En dat terwijl ik zou koud ben. De hand van Meneer vervolgd zijn weg weer verder. Zijn vingers glijden tussen mijn schaamlippen. Zo mijn kutje in. Een kutje wat heel nat is. Zijn vingers glijden over mijn clit. Een kreun ontsnapt aan mijn lippen. Maar Meester blijft stil. Alleen zijn vingers doen het werk. En met dat zijn vingers stoppen landt ook daar de zweep. Die steek vliegt door mijn buik, ik gil. En weer land die zweep daar. Maar ook komen zijn vingers weer terug, vingers die me steeds dichter bij dat randje brengen. En ik mag wordt me verteld. Ik mag naar en over dat randje wanneer ik wil. En als snel kom ik klaar maar de vingers blijven doorgaan. Ik kom nog een keer, en nog een keer, en nog een keer, … totdat ik niet meer kan. Smekend vraag ik of het ma stoppen maar mijn Meester gaat maar door en door. Tot het moment dat ik luid huilend nog een keer smeek. “AlstUblieft Meester, mag het alstUblieft stoppen, ik kan niet meer. Meester alstUblieft, ik doe alles wat U wilt maar mag dit stoppen”.

Het blijft stil maar Zijn vingers stoppen. Het kruis gaat weer langzaam omhoog. Mijn handen en voeten gaan los. Mijn blinddoek gaat af. En dan wanneer ik mijn ogen open doe. Kijk ik in de ogen van mijn Meester. Als snel buig ik mijn hoofd weer naar beneden. Maar mijn Meester pakt mijn kin vast en laat me Hem weer aankijken. “Goed zo meisje, je weet wat je moet doen. Vragen en smeken of iets mag stoppen omdat je echt niet meer kan dat mag altijd. Maar voor nu op je knieën” Ik ga op mijn knieën zitten en doe wat van mijn verlangd wordt. Kijk mijn Meester aan en vraag vervolgens of Hij alstUblieft mijn mond zou accepteren als dank voor het stoppen. Ik open mijn mond en kijk mijn Meester aan. Hij open zijn gulp en Zijn heerlijke pik komt naar buiten. Zijn hand draait in mijn haar, trekt mijn hoofd achterover en schuift dan Zijn harde pik bij mij naar binnen terwijl Hij me aankijkt. Heel rustig neemt hij me, steeds dieper. Langzaam snakkend naar lucht, voel ik zijn pik iets sneller gaan en nog steeds dieper en dieper. Zijn ballen kletsen tegen mijn kin en ook voel ik dat mijn Meester niet lang meer op zich laat wachten. Het warme zaad spuit mijn mond in. Even laat hij zijn pik achter in mijn mond rusten en zie ik dat Hij geniet. Zijn ogen vestigen zich weer op de mijne. Hij haalt zijn pik uit mijn mond. Ik slik alles door, Lik alles schoon en haal weer adem. Adem waar ik naar snakte maar ook adem wat ik graag op geef voor Hem, mijn Meester.

Ik mag opstaan en mijn Meester tilt me op. Kust me op mijn voorhoofd en neemt me weer mee naar de hoek met het hooi en de deken. Samen gaan we daar liggen in het hooi onder de deken. En dan, terwijl ik om me heen kijk. Zie ik de lichtjes, de kerstboom, voel ik de warmte van vuur. en hoor ik mijn Meester zeggen:

“Fijne feestdagen meisje”

 

©2017 By kleintje 

Pagina delen:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Terug naar boven