De kist

Dit verhaal is het tweede deel uit de serie: Verhuizen

Deel 1:  Jij

De kist

 

Na me gedoucht te hebben loop ik naar beneden. Vandaag mag ik dus mee verhuizen. Leuk dat ik mag helpen. Het huis is maar een klein stukje verderop. Maar er is genoeg te doen.

“Goedemorgen Meester” en ik schuif aan bij de ontbijttafel. “Goedemorgen meisje, ontbijt maar goed want het wordt een lange maar ook spannende dag voor je vandaag”. Ik kijk Hem iets verwonderd aan. “Ja Meester, Spannend voor mij?” Maar ik ga ontbijten en zal de dag over me heen laten komen en hem nemen zoals het is. Na het ontbijt even snel deze spulletjes opruimen zodat ook de laatste dingetjes in de dozen kunnen en de vrachtwagen in.

In mijn ooghoek zie ik nog wel een grote kist staan. Heb er naar gevraagd maar die komt later zei Meester. We gaan eerst de eerste vrachtwagen wegbrengen. Nadat de eerste vrachtwagen geleegd is en we weer terugkomen bij het oude huis drinken we daar nog even koffie. Na de koffie moet ik bij Meester komen. Hij had dat op zo’n manier gezegd dat het best wel even kriebelde in mijn buik. En ik weet niet goed wat voor kriebels ik nou helemaal voelde. Maar spanning zat er zeker tussen.

“Goed zo meisje je bent er. Net zoals ik net van je gevraagd heb. De tweede vrachtwagen gaat namelijk iets anders. In die vrachtwagen zal ook jij lading zijn. Ik wil dat je je nu uitkleed. Hier voor mij. Alles gaat uit.”

“Ja Meester” Dat was alles wat ik kon zeggen. Ik snapte er nog niets van maar deed wat er van me gevraagd werd zoals altijd. Ik weet dat hij altijd goed voor me zorgt. Ik kleedde me uit en mijn kleding vouwde ik netjes op en lag ik op een stapel. Mijn schoenen er naast. En daar stond ik dan.

“Geef me je handen meisje” Ik ga mijn handen en Hij bond ze samen net zoals mijn voeten. En toen ging de kist open. Die kist die was dus voor mij. “Kijk maar even heel goed meisje voor ik je blinddoek om doe. In deze kist ga jij vervoerd worden naar een andere plek. De kist gaat straks dicht. Maar in de vrachtwagen zal ik naast je zitten. Gebeurd er iets waar je je niet prettig bij voelt of je voelt je raar dan kan je me dus gewoon roepen. Snap je dat? En vooral doe je dat dan ook?”

“Ja Meester, Uiteraard zal ik U laten weten als er iets niet goed gaat. U mag me blinddoeken en in de kist vervoeren. Daar stem ik mee in”

Zodra ik dat gezegd heb komt de blinddoek te voorschijn en zie ik dus niets meer. In mijn lijf raast het bloed van spanning, gezonde lekkere spanning maar ook pure geiligheid. Ik hoor dat mijn Meester er hulp bij roept om me in de kist te stoppen. Ik zit opgerold op mijn hurken in de kist en dan hoor ik de deksel er op gaan. Met een paar spijkers wordt hij dichtgetimmerd. En na een aantal minuten word ik opgetild en in de vrachtwagen gezet.

“Hoor je me meisje? Ik ga nu naast je zitten. Er kan niets gebeuren”

“Ja, Meester ik hoor U”

En op dat moment start de motor van de vrachtwagen en voel ik dat we gaan rijden. Het is zon twintig minuutjes rijden het huis. Maar doordat ik niets zie heb ik weinig benul van de afstand en de tijd.  Dus ook geen idee waar we belanden. Maar na een stukje rijden stoppen we. En merk ik dat de deuren van de vrachtwagen bak opengaan. De kist komt in beweging maar er wordt niets gezegd. Ik hoor een deurbel gaan…er gaat een deur open en dan hoor ik een stem.

“Goedemorgen meneer, deze kist moest ik bij u bezorgen. U zult er goed zorg voor dragen is mij gezegd”

En dan gaat de deur weer dicht. Waar ben ik? Waar is Meester? Wie draagt er zorg voor me? En ondanks dat ik niet weet wat er gebeurd en waar ik ben word ik hier zo nat van. De kist blijft even staan. Ik merk dat de deksel open gaat. en dan gaat er een hand over me heen. Ik wordt uit de kist gehaald en op een stoel gezet. Dat is best even fijn want ik ben even de weg kwijt qua stabiliteit.

“Sta op meisje” Ik luister en hoor een bekende stem. Heel bekend maar kan hem nog even niet thuisbrengen met al die prikkels om me heen. Hij maakt mijn voeten los en ik moet meelopen. een trapje af naar beneden en ik kom in een ruimte waar het best wel koud is..

Het touw haalt hij rond mijn polsen weg en ik voel dat daar stevige leren boeien om heen gaan. En dan worden mijn handen boven mijn hoofd vastgebonden. Ik hoor en voel een ketting. Zijn hand gaat tussen mijn benen. “Keurig je bent al heel nat. Netjes meisje”. Zijn vingers gaan langs mijn steeds harder wordende tepels. En dan ineens is daar die steek. Ik slaak een klein gilletje. En nog een keer. Op beide tepels zit een fikse tepelklem die ik maar al te goed voel. Hij slaat tegen mijn borsten aan waardoor de klemmen nog duidelijker voelbaar zijn. Het blijft stil maar ik hoor hem lopen. En dan ineens weer een steek. De klemmen worden zwaar. De pijn stroomt door mijn lijf maar het voelt zo fijn. En daarna hetzelfde bij mijn andere borst. Hij maakt mijn armen los en beveelt me iets gebukt te gaan staan met mijn benen wijd. Mijn armen bindt hij op mijn rug maar ze gaan wel weer omhoog en vast aan de ketting. Het gewicht aan mijn tepels voel ik bungelen. En na verloop van tijd worden ze nog zwaarder. De rillingen gaan over mijn rug maar ik kreun van de pijn en het genot. Zijn vingers gaan weer door mijn schaamlippen. En ook iets naar binnen. “Mmm je bent heel nat, hier op de grond zie ik zelfs al een kleine natte plek ontstaan. Geniet je meisje?”. Even niet wetende wat te antwoorden zeg ik gewoon maar “Ja ik geniet” Maar daarop volgende komt “Ja, wie?” En ik weet het echt niet. Ik hoor wel een bekende stem maar kan het niet plaatsen. Nogmaals volgt: “Ja, wie?” en ik zeg niets. Maar voel ineens de stok op mijn billen. “En dat is?” ……Ik antwoord met “1”… “1 wat?” en dan volgt er weer en zo volgen er nog wat stokslagen totdat de tranen onder mijn blinddoek vandaan lopen. Ik bedoel: “Ja Meneer, dit meisje geniet. En het is 1 Meneer” Ineens wist ik het. Het was Meneer. Ik had hem gisteren nog gezien. Toen zei hij nog we zien elkaar weer sneller dan je verwacht. “Juist, goed zo meisje. We zijn bij 7 maar we gaan door tot 15 en ik wil dat je telt”. Ik zuchtte van verlichting. “Ja, Meneer ik zal tellen”.  Zo volgde er nog 8 stokslagen en ik telde en genoot.

De gewichten bungelde nog steeds aan mijn tepels. Bij iedere stokslag bungelde ze steeds harder. Mijn benen stonden nog steeds wijd en ik voelde weer vingers langs mijn schaamlippen gaan. Het vocht liep al langs mijn benen en druppelde gewoon op de grond maar ook u wilde dus kennelijk dat dat nog erger werd. Ik voelde de klemmen op mijn schaamlippen gaan en u trok er heel hard aan. Ik slaakte een kreet. “Dat vind je lekker he sletje” hoorde ik hem zeggen. En hij trok nog een keer heel hard maar nu bleef het op spanning staan. De klemmen waren ergens aan vast gezet. De vingers van Meneer gingen nogmaals langs mijn klit die steeds gevoeliger werd. “Jij komt echt nog niet klaar meisje. Ik verbied het je” en volgzaam als ik was klonk daar al  “Ja Meneer, ik zal niet klaarkomen”. En zijn vingers bleven nog even doorgaan totdat er een vibrerende knots tegen aan werd gezet die vastgezet werd aan mijn been.

“Ik ga nu zitten op de stoel tegenover je met een drankje. Ik wil dat je geniet het komende half uur maar je komt nog steeds niet klaar”

“Ja Meneer”

Ik hoorde zijn voetstappen en toen was het stil. De knots ging steeds harder en dan weer iets langzamer. Ik moest vechten niet over dat randje te gaan zoals van me gevraagd werd. Maar dat werd met de minuut moeilijker en moeilijker. Ik was zo geil, mijn klit zo gevoelig maar ik mag niet. Totdat ik na een minuut of 20 hoor…

“En nu mag je zo vaak komen als je maar wilt. Ik wil je zien kronkelen, ik wil die gewichten zien bungelen, ik wil je horen schreeuwen en smeken of het mag stoppen. Dan pas zal het stoppen wanneer ik wil. Is dat duidelijk?”

“Ja Meneer” en voor ik dat had uitgesproken kwam ik de eerste keer al heel heftig klaar maar de knots stopte niet en bleef doorgaan. Ik kronkelde aan de ketting. Hangen aan mijn armen. De gewichten bungelde zo hard ik schreeuwde het uit van de pijn. En daar kwam ik weer en weer en weer totdat ik huilende smeekte om te stoppen.

“Meneer, alstublieft mag dit stoppen?”

“Wil jij stoppen meisje? Weet je dat zeker? Ik geloof er niets van

En de knots bleef doorgaan. En ik bleef maar komen.

“Meneer, alstublieft laat het stoppen”

Na een minuutje of tien ging de knots heel rustig. Ik hoorde een rits. Mijn gezicht werd vast gepakt.

“Mond open”

Ik opende mijn mond en Meneer schoof zijn harde paal naar binnen. “En zuigen slet. Ik kom klaar in jouw mond. Iedere laatste druppel zal je krijgen” Rustig aan begon ik hem te pijpen hij pakte mijn hoofd vast en duwde hem steeds sneller en sneller naar binnen. Ik voelde hem kloppen in mijn mond. Het vocht proefde ik al en wist dat het niet lang meer zou duren. De knots ging ook weer harder aan en ook ik zelf kwam weer op die grens. ‘Slet jij komt nog niet klaar voordat je mijn zaad hebt gehad. Dan pas mag ook jij weer komen.” Ik merkte dat Meneer het iets uitstelde maar op een gegeven moment stootte hij hem zo hard naar binnen en kwam met een luide kreun klaar. Ik voelde me bijna dat randje overgaan maar hield in. En nadat ik alles doorgeslikt had kwam ook ik weer luidkeels.

De knots ging uit. Ik hing nog aan de ketting te bungelen en een steek schoot door mijn borst. U verwijderde de klemmen. Ik kreunde van genot. Ook de klemmen van mijn schaamlippen gingen los en er af. U nam mijn hoofd in uw handen “Goed gedaan meisje” klonk het. De blinddoek ging af en ik kon het gevoel van trots in uw ogen zien. De ketting ging los mijn boeien gingen af en kreeg een heerlijk zachte deken om me heen. “Ga maar even zitten meisje” en u pakte water voor me. “Even bijkomen voor we weer verder gaan”

“Verder Meneer?” ik keek hem vol ongeloof aan. ”Ja verder meisje, je mag even een uurtje bijkomen. Wat eten, drinken en opfrissen en dan ga je weer terug de kist is. Je wordt weer opgehaald voor de volgende bestemming”

Na me heerlijk te hebben opgefrist, gegeten en gedronken en nog even weggekropen heb gezeten bij Meneer ging de bel. De vrachtwagen was er. En ik ging met dezelfde discipline als vanmorgen weer de vrachtwagen in. Dit keer zat Meneer naast me mocht ik hulp nodig hebben. De vrachtwagen startte weer en we reden maar naar welke bestemming……

 

Vervolg op dit verhaal: Koud en nat

©2017 By kleintje 

Pagina delen:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Terug naar boven