Herinneringen

Stapje voor stapje <– Naar deel 3 van het Spiegel verhaal

Herinneringen

Dat ik wakker werd lag ik alleen in het grote bed. Ik keek op de klok en schrok van de tijd. Snel er uit, want ik had allang voor het ontbijt moeten zorgen. Maar dat ik in de keuken kwam lag daar een briefje van Meneer

“Goedemorgen meisje, ik hoop dat je lekker geslapen hebt. Ik ben vanmorgen een paar uurtjes naar mijn werk. Maar ben snel weer terug. Ga jij na je ontbijt maar eens in de doos kijken die in de slaapkamer staat. Wel eerst ontbijten he… xxx Meneer”.

Snel maakte ik een kom met ontbijtgranen, koffie en een glas jus d’orange. Want wat er in die doos zat daar was ik wel nieuwsgierig naar. Maar eerst zoals het briefje zegt: ontbijt. Meneer kent me al veel te goed, weet dat ik reuze nieuwsgierig ben, en maar wat te graag mijn ontbijt oversla om in die doos te gaan kijken. Tijdens mijn ontbijtje stuur ik nog even een berichtje naar Meneer om hem een goedemorgen te wensen met een fotootje van mijn ontbijt. En al snel krijg ik reactie terug. “Goedemorgen meisje, ik ben blij dat je zo goed voor jezelf zorgt. Over een uurtje ben ik weer thuis.”

Wanneer mijn ontbijt op is, ga ik snel weer terug naar de slaapkamer. Pak de doos en zet deze midden op bed. Er zit een mooi lint om wat ik voorzichtig los strik. En dan gaat de doos open. Zodra ik er in kijk schiet ik al vol. Ik zie kleine dingetjes die ik achtergelaten had bij mijn oude thuis. Dingetjes die ik miste, die voor mij heel waardevol zijn. Een fotolijstje met een foto samen met mijn broertje, een beertje wat al bij me was vanuit mijn jeugd, de pen waarmee ik altijd schreef, de pen die mijn emoties verwoorden in mijn dagboek en zo nog een aantal dingen. Hoe heeft Meneer die dingetjes voor me weten terug te halen, Tranen vloeien, niet van verdriet maar omdat ik zo de aanwezigheid van Meneer voel, zijn zorg en liefde voor mij. Iets wat ik nooit echt heb gekend in andere relaties. En naarmate de doos leger wordt, zie ik een ander klein doosje waar een briefje bij zit.

“Lief lief meisje. Deze doos zit vol met de mooie herinneringen uit je leven, herinneringen die je ook echt altijd wel met je meedraagt maar die je even verloren was. Ik hoop dat je ze op deze manier weer terugvindt in jezelf. Maar naast al deze mooie oude herinneringen zou ik ook graag samen mooie nieuwe herinneringen willen maken. Herinneringen die hopelijk dan een mooi plekje krijgen in dit boekje, een nieuw boekje voor een nieuwe start. Naast dit boekje ligt er nog een ander klein boekje, een boekje voor je gevoelens, angsten en verlangens. Ik hoop dat je die voor altijd met mij zou willen delen, zodat ik voor je kan zorgen en we daar samen aan kunnen werken. Ik weet het is pas dag 4 van onze reis, maar wil je zo graag laten weten dat het zo goed voelt. Dikke kus Meneer”

Ik pak de boekjes en open het dagboekje voor herinneringen, op de eerste bladzijden heeft Meneer al geschreven met een prachtige pen. En de woorden, ze vertellen onze eerste dagen samen, maar ook hoe we elkaar vonden, wat hij voelt… Ik voel de warmte die het uitstraalt. Tranen vloeien van geluk, niet wetende waar aan ik dit verdiend heb, maar ik voel me zo gelukkig. Zachtjes praat ik in mezelf.  “Dank u Meneer, dank u dat ik u mocht vinden, want waar was ik nu anders geweest”. Tranen stromen, tussen alle spulletjes lig ik op bed en doezel ik weg.

Een kwartiertje later als ik wakker word zit Meneer naast me op bed. Zijn hand gaat door mijn haar en hoor hem zachtjes tegen me praten. Ieder woord komt zo binnen, met ieder woord voel ik me steeds meer thuis. Het zijn gewoon die hele kleine dingetjes waar door hij iedere keer weer laat voelen dat ik er mag zijn. “Kom maar meisje” Ik kruip op zijn schoot en heel stil zitten we daar samen. Gewoon genieten van dat mooie moment samen.

Daarna ga ik me snel douchen. Als ik terugkom in de slaapkamer heeft Meneer al kleding voor me klaargelegd. Ik ben benieuwd wat we gaan doen vandaag. Want ik heb een strakke jeans, een shirtje, een vest en degelijke schoenen. Ik heb iets vraagtekens maar het zal vast goed komen. daar vertrouw ik op met Meneer. Zodra ik weer aangekleed ben zoek ik Meneer weer op in huis. Hij heeft al heerlijk een kop koffie klaar staan en ik mag zo aanschuiven. “Geniet nog maar even lekker van je koffie en de rust want we gaan een actief dagje tegemoet”. Naast hem staat een weekendtas waarin ik als ik naar binnen gluur iets van touw zie zitten. Hij ziet dat ik in de tas kijk en ritst hem snel dicht. “Eerst koffie meisje, blijf je nieuwsgierigheid de baas” en een knipoog er achteraan. “Ja Meneer” en ik schuif snel aan bij de tafel. Even lekker samen koffie, nog even napraten over de inhoud van die prachtige doos.

Na de koffie stappen we in de auto. We rijden ongeveer een uurtje als we aankomen bij de rand van een mooi bos. Hier stappen we uit. “Kom meisje, we hebben niet voor niets die wandelschoenen aan” Meneer heeft een mooie route uitgestippeld, en na een kilometertje of 6 komen we aan bij een open vlakte met zand, heide en heuvels. En in het midden twee schitterende bomen waar je zo in naar boven zou kunnen klauteren. Ik loop richting de bomen. Meneer volgt me al snel. Hij gooit een kleed op de grond en vraagt of ik daar kom zitten. Al snel zit ik tegen hem aan en kijk om me heen. Wat een mooie plek, wat een rust hier. Dan gaat de tas open en haalt Meneer de touwen uit de tas. “Meisje vertrouw je me? Ik zou vandaag heel graag een dagje met je willen knopen. Gewoon rustig. En ook nu geldt niets moet maar alles mag. Jij geeft jouw grens aan waar nodig want daar wil ik niet overheen. Ik wil je leren kennen daarin”. Die woorden steeds weer voelen ze als een warm bad. “Ja Meneer, ik vertrouw u. En mocht u tegen mijn grens aan zitten dan zal ik dat zeggen.”

Ik moet gaan opstaan en Meneer trekt mijn schoenen, shirt en mijn jeans uit. Zijn handen gaan over mijn huid, nu ik zo naakt voor hem sta. “Meisje, ik ben zo trots op jou”. De touwen gaan over mijn huid. Die eerste aanraking met het touw bezorgde me kippenvel. Maar met alle rust en in alle stilte knoop Meneer me. Mijn armen zitten vast op mijn rug, mijn borsten zijn opgebonden, en al snel heeft hij een heel mooi harnas geknoopt. Tijdens het knopen wordt het steeds rustiger in mijn hoofd. Meneer legt me neer op het kleed. En geeft me de tijd te genieten van de totale stilte om me heen. En alles wat hij doet is naar me kijken van een klein afstandje. Een traan ontglipt aan mijn oog en als hij dat ziet komt hij snel. “Meisje gaat het goed, doet het ergens zeer”. Maar ik schud mijn hoofd. “Nee meneer, ik besef nu hoe veilig ik hier ben. Eerst was het altijd wanneer ik vast lag dat er dingen gebeurden die ik niet wilde, maar u, u bent gewoon zo anders, u zorgt voor mij”. Zijn ogen stralen en zijn handen gaan over mijn lichaam. “Mag ik je aanraken? Mag ik je terwijl je vastligt naar een fijn hoogtepunt brengen? Ik wil je zo graag het genot geven wat jij verdient”. Ik knik, verder blijf ik stil.

Dan pakt Meneer een blinddoek uit de tas en doet die voor me ogen zodat ik verder niets zie. Even raak ik in paniek. “Weet je het zeker meisje? Moet ik stoppen? Of liever zonder blinddoek?” Ik pak zijn hand vast “Meneer nee alstublieft stop niet. Ik vind het doodeng maar met u wil ik deze grens proberen over te gaan. Wilt u me daar alstublieft bij helpen?”. Zijn vingers kriebelen over mijn hand. “Meisje, ik wil jou overal bij helpen. zodra jij zegt dat het niet meer lukt dan stop ik dat beloof ik je”

Zijn vingers gaan langs mijn schaamlippen, en glijden zo mijn kutje in. En vervolgens gaan die vingers zo in mijn mond. “Proef meisje, je bent zo heerlijk”. Ik adem heel diep in en geniet als hij met zijn vingers weer terug gaat naar mijn kutje. Heel rustig vingert hij me. Maar hoe rustig hij dat ook doet al snel voel ik een orgasme aankomen en kom ik klaar. Dat warme gevoel in mijn buik, de rust in mijn hoofd. Dat waar ik al jaren naar verlangde is er zomaar ineens. Meneer laat me nog heel even bijkomen voor hij me weer los knoopt. En dan wanneer ik los ben die mooie tekens op mijn huid wat het touw heeft achtergelaten. Mijn vingers glijden er overheen. Ik kruip in de armen van Meneer. “Dank u Meneer dit was erg fijn” “Jij ook dank je wel meisje voor het vertrouwen wat ik van je mag ontvangen”.

De middag brengen we door op die open plek in het bos. Geen mens te bekennen alleen wij samen. Als het tegen de eind van de middag loopt, kleed ik me aan en lopen we weer terug richting auto. Eenmaal in de auto voel ik dat ik best moe ben geworden. Dat deze middag flink wat energie heeft gekost. Gelukkig rijden we terug naar huis. Als we thuiskomen, pakt Meneer mijn boekjes. “Meisje terwijl ik wat lekkers ga koken voor ons, wil ik dat jij schrijft voor mij. Ik wil heel graag weten hoe jij het vandaag ervaren hebt. Dat is mijn opdracht voor jou” Ik neem het boekje aan. Hij tovert een mooie pen uit zijn jaszak. En ik schrijf. De woorden en gevoelens vloeien uit mijn pen zo op het papier. Alles staat in mijn boekje. Ook alles wat ik even moeilijk vond en waarom. Maar ook waarom het toch lukte om weer een grens los te laten. Ik eindig met Dank u Meneer voor alweer een mooie dag. En sluit het boekje.

Snel ga ik helpen om de tafel te dekken. En als ik dan naar Meneer kijk zie ik dat hij straalt terwijl hij aan het koken is. Dan vraag ik me af wat hij allemaal denkt. Wil ik ook graag weten hoe hij een dag zoals vandaag ervaart. Zo maar eens vragen als we samen aan tafel gaan.

©2018 By kleintje

Naar deel 5 van het spiegel verhaal –> Nog iets beslagen

Pagina delen:

4 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Terug naar boven