Jij, of toch niet?

Die verhaal is een vervolg op –> Wie??

Jij, of toch niet?

Enigszins verward. De ruimte is gevuld met een geur die herinneringen bij me omhoog haalt. Een geur die gevuld is met liefde en haat. Het brengt gevoelens naar boven waarbij ik aan de ene kant heel hard weg wil rennen maar het aan de andere kant ook zo graag weer wil beleven. Niet wetende of deze persoon dezelfde is, laat het mijn hartslag overuren maken. En ondanks dat mijn hart zo hard en snel slaat, wordt ik ook overvallen door een innerlijke rust. Een gevoel die me verteld dat het goed is. Dat ik hier moet zijn. Wat er ook gaat gebeuren.

 

De geur wordt steeds sterker. Het is heel dichtbij. Vingertoppen lopen over mijn huid. Mijn lichaam reageert met een fijne tinteling. Het volgt de weg van de vingers. Van het puntje van mijn tenen tot het topje van mijn kruin. Waar de vingers gaan is de tinteling aanwezig. Die reactie heb ik maar bij één iemand mogen ervaren. Zou het echt zo zijn of is het iets waar ik toch stiekem naar verlang. 

 

Gevoelens en gedachten zijn met elkaar in conflict. Met alle kracht die ik in me heb, probeer ik de gevoelens die ontstaan tegen te houden. Maar aan de andere kant willen mijn gevoelens zo graag toegeven aan wat er gebeurt. Maar het niet zien wat er om me heen gaande is, en dat wazige, duizelige hoofd helpen niet echt mee. Helder denken is moeilijk. En dan ook nog die geur die me steeds weer terugbrengt naar herinneringen van lang terug. 

 

Plots trekt iemand me aan mijn lange haren omhoog. Grijpt me bij mijn arm en sleurt me mee. Om problemen te voorkomen loop ik mee. Ik word met mijn rug tegen een koude muur geduwd. Mijn benen worden uit elkaar getrokken en vastgezet. En ook mijn armen worden omhoog getrokken. Daar sta ik dan, naakt, kwetsbaar, zonder zicht en vastgebonden. Vechten lukt niet meer. Toegeven lijkt haast de enige optie die over blijft. Ik voel dat er iemand vlak voor me staat. De warme adem raakt mijn huid. Ik houd mijn adem in om toch een vorm van focus te kunnen creëren. En wanneer ik dan denk dat ik enige controle over mezelf heb…

 

Een snerpend geluid gaat door de lucht. Dat is het geluid wat ik maar al te goed ken. Binnen enkele seconde raakt het mijn huid, Een scherpe pijn, gevolgd door een schreeuw die ik niet meer tegen kon houden. Spanning bouwt zich op. En weer hoor ik daar het geluid, waarna die scherpe pijn weer bezit van me neemt. Dat geluid, die pijn, het gevoel wat volgt. Dat is het effect van een zweep. Ik weet het heel zeker. En als ik het dan combineer met de geur die om me heen hangt. Zal ik het vragen? zal ik vragen of het klopt wat ik denk?

 

De vingers lopen weer over mijn huid. De tinteling die het veroorzaakt moet zichtbaar zijn. Mijn hele lijf reageert. Ik voel mijn tepels. Ik voel mijn klit kloppen. En dan die koude rilling over mijn rug. Terwijl ik zo met alles bezig ben komt er iemand tegen me aan staan. Het is een vrouw. Haar kleding plakt tegen mijn huid aan. Ik voel haar borsten tegen de mijn lichaam aan. Ze bijt in mijn nek. En haar vingers glijden tussen mijn schaamlippen. En hoewel ik het geile gevoel probeer tegen te houden lukt dat niet. Voor ik het weet voel ik haar vingers steeds vochtiger worden. En wanneer haar vingers naar binnen glijden is dat ook duidelijk hoorbaar. Ze zuigt een van mijn tepels naar binnen en bijt, heel hard, Van de spanning ontsnapt er een gil. Maar ook zorgt de pijn er voor dat een orgasme niet ver meer is. Als haar vingers dan ook nog maar een paar keer heen en weer gaan, kom ik heel nat klaar.

 

Tijdens het klaarkomen is er wat tumult om me heen. Een andere persoon komt er bij staan. En ondanks dat ik niets zie, wordt me duidelijk dat ze op haar knieën gedwongen wordt. Niet veel later voel ik haar warme mond en haar tong. Heel intens gaan ze langs mijn schaamlippen en klit. Ze zuigt en likt. Terwijl de ander mijn borsten met een stokje slaat. 

 

Mijn lichaam schreeuwt van honger, geile honger. Langzaam maar zeker geef ik me steeds meer over. De aangespannen spieren van angst, laten los. En wanneer ik dan zover ben, stopt alles. Ik hoor haar hakken. Ze is een paar stappen van me weg gelopen. Ik hoor wat gemompel. En dan is het stil. Maar als ik me goed focus hoor ik toch wat. Er is wat heen en weer geschuifel. Heel zachtjes maar toch wel dichtbij. En die geur. Ook die is er nog. Even dwaal ik weg in mijn herinneringen. Die geur is zo intens. Het laat me verlangen naar toen. Ik mis die dagen dat we samen waren. De tijd dat we samen gelukkig waren. Maar jij, nee je kan het echt niet zijn. We hebben toen afgesproken dat we het voor altijd zouden laten rusten. En toch blijft dat verlangen naar jou. 

 

Op de achtergrond hoor ik het geluid van een vrouw. Ik weet niet precies wat er gebeurd. Maar fijn vind ze het niet. Ik hoor dat ze gedwongen wordt. Dat ze bijna stikt. Ze kokhalst. Ik worstel met het touw en de kettingen die om mijn armen en benen zitten. Maar er is geen beweging in te krijgen. Waar ben ik beland. Die vrouw heeft hulp nodig. En ik ook. Ik schreeuw met alle kracht die ik nog in me heb. Hopende dat iemand buiten ons hoort en hulp haalt. Maar dan krijg ik een harde klap in mijn gezicht. Mijn kin wordt stevig vastgepakt, en met een stevige kracht wordt de zak van mijn hoofd getrokken. Op het eerste moment zie ik helemaal niets. Verblind door het scherpe licht. Langzaam worden er enkele profielen zichtbaar. En dan. Jij, je bent het echt. Die vrouw je laat jezelf door haar pijpen. Ze stribbelt tegen maar doet het toch met zichtbaar veel plezier. En zij niet alleen. Ik zie het genot in je ogen, die sadistische geile blik.

 

Nu ik goed kan zien hoe ik vastzit, probeer ik nog eens los te komen. Met veel gewurm krijg ik mijn handen uit de touwen. Heel voorzichtig hurk ik neer om bij mijn voeten te kunnen komen. Maar dan wanneer ik even niet oplet …

 

©By kleintje – 5 mei 2021

Vervolg op dit verhaal –> Een onverwachte wending

Pagina delen:

Een reactie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Terug naar boven